آشفته

 

این منم آشفته‌ی عشق

روزگارم در گذر از چشم سیاهت سپری خواهد شد

و تو آرام گذر خواهی کرد

همچو یک قاصدکی نرم بر آب

من به دنبال نشان قدمت گام زنم بر صحرا

وتو آرام به خواب گل سرخ خواهی رفت

و چه روزها سپری خواهد شد

تا نگاهت به نگاه دگری باز شود

و همان لحظه فرو خواهم ریخت

همچو آوار غباری در شب.

 

شعر از مریم سرود(کیمیا)

27/4/1390  1:23 بامداد

/ 13 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ناشناس

سلام عالی بود مریم خانم خیلی با احساسیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی آفرین بر شاعر خوب

دختر ایرانی

سلام دوستم خيلي زيبا بود استعدادي داشتي ما نمي دونستيما!!!!!!!!!موفق باشي و شاد[قلب]

شهرام

سلام دوست عزیز خوبی امیدوارم طاعت وعبادتان مورد قبول حق تعالی باشد ببخشید من مدتی بود نبودم به همین دلیل نتوانستم بهت سر بزنم من آپم زود بیایی منتظرم

دختر ایرانی

سلام دختر خوبی؟چرا به روز نمی شی پس؟منتظرم دوستم.[گل]

امیر

سلام.وبلاگ بسیار جالبی دارید مریم خانم. خیلی ممنون از زحماتتون

امیر

امیدوارم منو فراموش نکردین مریم خانم

مهدی

خیلی زیبا بود....[دست][دست][دست][دست][دست]

سبیده

قشنگ بود و غمگین. خدا اون روز رو نیاره که فرو بریزی عزیزم . به اوج گرفتن فکر کن

رها

عالی بود تو شاعر بزرگی میشی فقط یک کم پررنگتر بنویس